چرا نسل جدید تمایلی به مدیر شدن ندارند؟
نتایج یک پژوهش نشان میدهد که اکثریت قریب به اتفاق کارکنان نسل زد نمیخواهند مدیر شوند.
بر اساس نظرسنجی مؤسسه کاریابی رابرت والترز، نزدیک به ۹ نفر از هر ۱۰ نفر (۸۷ درصد) تمایلی به سرپرستی همکارانشان ندارند. نیمی از پاسخدهندگان حتی برای پیشرفت شغلی هم حاضر نیستند مسئولیت مدیریتی بپذیرند. بسیاری این نقش را پرفشار و کمپاداش میدانند.
این رقم در مقایسه با نظرسنجی همین مؤسسه در دو سال پیش بهطور چشمگیری افزایش یافته است. آن زمان حدود نیمی از پاسخدهندگان (۵۲ درصد) نمیخواستند مدیر میانی شوند.
وقتی از پاسخدهندگان پرسیدند آیا برای پیشرفت شغلی حاضرند سمتی مدیریتی بپذیرند، ۵۰ درصد گفتند که برای این منظور نقش سرپرستی را قبول نمیکنند. در گزارش آمده است که ۲۳ درصد فکر میکردند بالاخره زمانی ناچار میشوند مسئولیت مدیریت را بپذیرند و ۲۷ درصد گفتند که بهکلی از آن دوری میکنند.
عمران اختر، رئیس آکادمی شرکت آموزش و توسعه استعداد امتری، گفت «نباید بیمیلی به مدیر شدن را لزوماً به حساب نداشتن بلندپروازی گذاشت.»
او افزود «ممکن است کسی در کارش عالی باشد و همچنان احساس کند برای هدایت دیگران آمادگی ندارد، بهویژه اگر فرصت چندانی برای تقویت این مهارتها نداشته باشد.»
نسل زد به کار تخصصی گرایش دارد
کارکنان نسل زد عموماً ترجیح میدهند تخصصشان را عمیقتر کنند، چون پیشرفت هوش مصنوعی ممکن است موقعیتهای مدیریتی را به خطر بیندازد.
بیش از نیمی از پاسخدهندگان (۵۴ درصد) ترجیح میدادند با کسب تخصص در یک حوزه مشخص پیشرفت کنند تا با ورود به مسیر مدیریت.
اختر گفت «با واگذاری بیشتر کارهای تکراری به هوش مصنوعی، دانش تخصصی و توانایی حل مسائل پیچیده ارزش بیشتری پیدا میکند.»
لوسی بیست، مدیر ارشد رابرت والترز در شمال انگلستان، گفت کارکنان جوان ترجیح میدهند برای گسترش دانششان وقت بگذارند تا با رواج هوش مصنوعی، مهارتهایشان همچنان در بازار کار کاربرد داشته باشد.
او توضیح داد «گسترش استفاده از هوش مصنوعی در شرکتها ممکن است نگرانی کارکنان تازهکار را بیشتر کند. آنها تجربه کمتری دارند و شاید احساس کنند برای حفظ فرصتهای شغلی و آمادگی در برابر تغییرات، باید در حوزهای تخصص پیدا کنند یا بعضی مهارتهایشان را عمیقتر کنند.»
نگرانیها درباره نقشهای مدیریتی پابرجاست
این پژوهش همچنین نشان داد که در دو سال گذشته سهم کارکنان نسل زد که تمایلی به پذیرش نقش مدیریتی ندارند بیشتر شده است و دلایل نگرانیشان تا حد زیادی همان دلایل پیشین است.
دو سوم پاسخدهندگان (۶۶ درصد) نقشهای مدیریتی را بیش از حد پرفشار و کمپاداش میدانستند. این رقم نسبت به نظرسنجی سال ۲۰۲۴ فقط سه واحد درصد کاهش داشته است.
حدود یک نفر از هر شش نفر (۱۶ درصد) نگران محدود بودن اختیار تصمیمگیری بود. این سهم در سال ۲۰۲۴ معادل ۱۸ درصد بود. سهم کسانی که به محدود شدن فرصت رشد فردی اشاره کردند، همچنان ۱۱ درصد بود.
بیست گفت نگاه به مدیریت میانی به موضوعی اختلافبرانگیز در محیط کار تبدیل شده است.
او گفت «شاید این هم نشانهای باشد که نقش مدیر میانی باید تغییر کند. سازمانها میتوانند با ترکیب ویژگیهای نقشهای تخصصی، مثل استقلال عمل و خلاقیت، با مسئولیتهای مدیریتی، مثل مربیگری و راهنمایی، این مسیرهای شغلی را برای افراد بیشتری جذاب کنند.»
چگونه کمبود مدیران آینده را جبران کنیم
بیمیلی گسترده کارکنان جوان به مدیریت ممکن است در آینده سازمانها را با کمبود نیروی آماده برای رهبری روبهرو کند.
طبق راهنمای روندهای نیروی کار و حقوق و دستمزد مؤسسه هیز، ۴۰ درصد کارفرمایان تا همین حالا با کمبود نیروی توانمند در سطوح میانی روبهرو شدهاند و حدود یکچهارم آنها (۲۷ درصد) کمبود مهارتهای رهبری را تجربه کردهاند.
تام وی، مدیرعامل هیز در بریتانیا و ایرلند، از کارفرمایان خواست «روی رشد کارکنان فعلی سرمایهگذاری کنند، پیش از کنار رفتن همکاران باتجربه مسیرهای روشنی برای پرورش جانشینان بسازند و برای یافتن افرادی که مهارت اجرای برنامهها را دارند، از رویکردی تخصصیتر استفاده کنند.»
منبع
https://www.peoplemanagement.co.uk/article/1975185/nine-10-gen-z-workers-not-want-manage-others-survey-reveals?utm_source=chatgpt.com
ترجمه: سونیا جلالی